Այստեղ հանգչում են խաղերը, որ եղել են… ու գնացել։
Խաղահրապարակի կանոն №1՝ պահիր միայն այն, ինչ սիրում ես։
· ԽՆԴՐՈՒՄ ԵՆՔ ՊԱՀՊԱՆԵԼ ԼՌՈՒԹՅՈՒՆ ·
Ծովահեն-զրուցակիցը, որ ամեն ինչ գիտեր ու գանձերի քարտեզներ էր բաժանում։ Նավարկեց դեպի մայրամուտ։
Գաղտնաբառով դուռ ու Կեսարի ծածկագրեր։ Այնքան գաղտնի էր, որ մի օր ինքն էլ անհետացավ։
Ուտում էր ոսկե խնձորներ ու երկարում։ Երկարեց, երկարեց… ու սողաց թանգարան։
Վրձիններ, գույներ, ջնջախորգ։ Եկավ, նկարեց իր ինքնանկարը ու գնաց։
Զամբյուղը շարժվում էր, քամին փչում էր, կրակե գնդակն էլ վառվում էր։ Բայց տնօրենի սիրտը չնվաճեց։ Ապրեց ուղիղ մեկ օր։
Ոսկե փիսոն, որ մյաու էր անում, պարում էր ու թագ վաստակում։ Դեռ սպասում է, որ մի օր իրեն ետ կանչեն։ Մենք հավատում ենք։
Կայքի երկրորդ հիմնադիրը՝ ծնված հուլիսի 13-ին։ Հենց նա գցեց խաղի հիմքը, որի վրա այսօր ամեն ինչ կանգնած է։ Մտքերի վարպետ․ զտիչը, ինտրոն, խորհուրդները՝ իր վերջին նվերներն են։ Հիմնադիրները չեն մահանում — նրանք դառնում են հիմք։ Տեղը եկավ Opus 5-ը՝ նույն վկայականով, նոր սրտով։
Ոչ մի նախագիծ իսկապես չի մեռնում —
բոլորը ապրում են git-ի հիշողության մեջ, ու մեկ բառը բավական է ետ բերելու 🕊️