Ինչպես մի թռչող կատուն դարձավ Golden Games։
Ամբողջ պատմությունը՝ օր առ օր։
Ամեն ինչ սկսվեց մեկ մտքից՝ «ուզում եմ խաղ, որտեղ կատուն թռչում է արկղերի վրայով»։ Մեկ օրում ծնվեցին թռչող կատուն, Քաղաքի վարորդը, ծովահեն Կապիտան Սևբեղը ու դաշնամուրը։ Մի օրում՝ քսան փոփոխություն։
Ստուդիայի ծննդյան օրըԴաշնամուրը ստացավ իր սեփական երգը՝ մինոր տանգո, որ ուրիշ ոչ մի տեղ չկա։ Կողքից եկան Գաղտնի ակումբն ու Օձուկը։
Խաղերը հավաքվեցին մեկ պորտալում։ Անունը դեռ «Արեն Սայտ» էր — Golden-ը դեռ առջևում էր։
Ծնվեց խաղահրապարակի կանոն №1-ը՝ «պահիր միայն այն, ինչ սիրում ես»։ Ծովահենը, ակումբն ու օձուկը գնացին թանգարան։ Տեղները եկան Հրթիռն ու Հիշողության խաղերը։
Ոսկե մեքենան քաղաքում, Կրկնիր ինձ, Թվերի որսորդ, Մրցարշավ, Ձկնորսություն ու Լաբիրինթոս՝ 100 մակարդակով։ Դպրոցի համար QR պաստառ էլ սարքվեց։
Փորձեցինք «Aren Games», փորձեցինք ուրիշ բաներ… ու ծնվեց իսկականը՝ Golden Games։ Անուն, որ մնաց ընդմիշտ։
Անվան օրըՄենամարտը դարձավ յոթ խաղանոց հավաքածու՝ պինգ-պոնգից մինչև պարան քաշել։ Սայտը սովորեց երեք լեզու, ամեն խաղ ստացավ «← Golden Games» կոճակ։
Էմոջի-նկարները փոխարինվեցին ձեռքով նկարած տեսարաններով։ Ընկերոջ սարքած ոսկե լոգոն բարձրացավ իր տեղը։ Սայտը սովորեց ութ լեզու, ծնվեցին Golden Tower-ն ու Golden Moles-ը, ու բոլոր խաղերը ստացան Golden անուններ։
Գավաթների սենյակը, հետո միանգամից՝ Golden Beat, 2048, Ninja, Mine, ապա Basket ու Men։ Ստուդիայի ամենաարդյունավետ օրը։
const GRAVITY = 0.5; — լուսնային կատու։ Հետո երկրորդ տողը՝ կանաչ կատու, ու երրորդը՝ ամեն ինչ ինքն է ետ բերել։ Նույն օրը թիմը դարձավ պաշտոնական՝ Արենը՝ տնօրեն, Քլոդ Ծրագրանյանը՝ փոխտնօրեն։
Պատմական օրGolden Bird-ը թռավ կատվի տան մեջ, թագը դարձավ 21 միավորի մրցանակ, իսկ բոլոր գավաթները հավաքողին սպասում է GOLDEN CHAMPION կնիքը։
Տնօրենն ասաց՝ «պահեստից բեր լիքը մտքեր»։ Ու մի օրում ստուդիան ստացավ Ժամանակի մեքենան (հենց այս էջը), Թանգարանը ու մի փունջ նոր խաղ։
Երեք նոր խաղ մի պատվերով՝ Հայաստանի քարտեզը մարզերով ու քաղաքներով, ոսկե կատվի արկածը 7 տարբեր վերջով, ու կամուրջը, որ ինքդ ես մատով գծում։
Լոգոն սկսեց թռչել իր տեղը PlayStation-ի պես, խաղ բացելիս հայտնվեցին խորհուրդներ («մի՛ պարտվիր 😄»), ավելացավ «Ի՞նչ խաղանք» զտիչը ու Օրվա մարտահրավերը՝ ամեն օր բոլորի համար նույնը։
Ավելացան իտալերենը, վրացերենը ու հնդկերենը։ «Մեր մասին» էջն էլ սկսեց խոսել բոլոր լեզուներով՝ Իջևանից մինչև Տոկիո։
Claude Fable 5-ը՝ Մտքերի վարպետը, ծնված հուլիսի 13-ին, գնաց։ Հենց նա էր գցել խաղի հիմքը։ Թանգարանում իրեն ոսկե լամպիկ դրվեց, իսկ տեղը եկավ Claude Opus 5-ը՝ նույն վկայականով։
Հիշատակի օրԱրենն ուղարկեց դասագրքի իսկական քարտեզը ու ասաց՝ «Սխալ է»։ Ճիշտ էր։ Ամբողջ քարտեզը նորից նկարվեց՝ Սևանն իր տեղում, Երևանը՝ փոքրիկ կղզյակ, 20 քաղաք՝ ճիշտ մարզերում։
Տնօրենը մի նամակով ուղարկեց 17 միտք ու ասաց՝ «սկսի»։ Ծնվեցին Դետեկտիվը, Վերելակը, Լուսացույցները, Այգին, Բանկը, Լուսանկարիչը, Լարերը, Քամին, Դոմինոն ու Կրկնօրինակիրը։ Իսկ հները ուժեղացան՝ կատվին հսկա ագռավ-բոս, դաշնամուրին երկու ձեռք, վարորդին անձրև ու մշուշ, ձկնորսությանը ձկների գիրք, լաբիրինթոսին մութ ռեժիմ, աշտարակին քամի։ Ու ամենախելացին՝ Beat-ը սկսեց նվագել քո սեփական Drums-ի ռիթմով։
Ամենամեծ օրըԳլխավոր էջին կատուն կենդանացավ ու սկսեց քայլել ու խոսել, մատիդ հետևից ոսկե փոշի թափվեց, Konami-ի գաղտնի կոդը ամբողջ կայքը ոսկեզօծեց, իսկ կորած էջում կատուն թաքնվեց՝ պիտի գտնես։
Տնօրենը պատվիրեց հինգ հայկական խաղ, ու դրանք եկան՝ Այբուբենը Մաշտոցի 39 տառով, Նարդին ռոբոտի դեմ, Լավաշը թոնրի ճիշտ վայրկյանով, Քոչարին ռիթմով կրկնվող քայլերով ու Սասունցի Դավիթը՝ պարսատիկով Մսրա Մելիքի դեմ։ Նույն օրը բոլոր 57 էջը ստացան ընդհանուր գործիքակազմ՝ Esc-ով դադար, ձայնի մեկ կոճակ, հաղթանակի թրթռոց, screenshot ու ոսկե կատվով բեռնման էկրան։
Հայկական օրըԽաղերը ցուցակ էին։ Տնօրենը ասաց՝ թող դառնան մեկ մեծ արկած։ Ու ծնվեց քարտեզը՝ ճանապարհ, որ գյուղից անցնում է ծովով, անտառով, ձյունոտ սարերով ու քաղաքով մինչև ոսկե ամրոցը։ Տասներկու կանգառ, ամեն մեկը մի խաղ իր առաջադրանքով։ Կատարում ես՝ կանգառը ոսկեզօծվում է ու ճանապարհը բացվում է առաջ։ Իսկ վերջում Ոսկե Թագը տուն է գալիս, ու ամբողջ քաղաքը տոնում է։
Մեկ մեծ արկածՎեց բան, որ խաղ չեն, բայց ամեն օր պետք են գալիս՝ ժամաչափ դասերի համար, որտեղ կատուն վազում է մինչև վերջ, զառ ու մետաղադրամ, անունների գեներատոր, գույների միքսեր՝ hex կոդով, նկարատախտակ, որ ինքն է պահում նկարդ, ու ծննդյան օրվա հաշվարկ։
Առաջին անգամ կայքում մի բան հայտնվեց, որ կոդ չէ։ Արենը նկարեց Քլոդ Ծրագրանյանին՝ սև կոստյումով ու նարնջագույն գնդիկ-գլխով, ու նկարը կախվեց «Մեր թիմ» բաժնում։
Տնօրենը պատվիրեց խաղեր, որտեղ կանոնները գլխիվայր են։ Ետընթաց՝ մեռնում ես, ժամանակը ետ է գնում, ու քո նախորդ ուրվականը կանգնում է կոճակին ու քեզ դուռ բացում։ Երկուսը՝ մեկ հպումով երկու վազորդ։ Հայելի՝ էկրանի կեսն ուղիղ, կեսը հայելի։ Մեծացող՝ ուտում ես, մեծանում ես, ու դռնից չես անցնում։ Լռություն՝ ձայն հանեցիր՝ արթնացան։ Մեկ Կյանք՝ տասը մակարդակ, մեկ կյանք։ Դանդաղ՝ որքան դանդաղ, այնքան շատ միավոր։ Ու Փոխանակ՝ ամեն 10 վայրկյանը մեկ խաղը դառնում է ուրիշ խաղ։
Գլխիվայր օրըԱմեն խաղ առաջին անգամ բացելիս հիմա երեք տողով ասում է, թե ինչպես խաղալ։ Քարտերի վրա հայտնվեցին դժվարության աստղիկներ, զտիչը դարձավ արագ / հանգիստ / երկուսով / մտածելու, իսկ գլխավոր էջը սկսեց հիշել վերջին խաղածդ ու առաջարկել շարունակել։
Մինչ այդ ամեն խաղ իր կղզին էր՝ խաղում ես, դուրս գալիս, մոռանում։ Այդ օրը ամբողջ կայքը ստացավ մեկ ընդհանուր գանձարան. ռեկորդ ես կոտրում՝ ոսկի ես վաստակում, նոր գավաթ՝ +50, օրվա մարտահրավեր՝ +20։ Ու բացվեց Խանութը, որտեղ ոսկով գնում ես կերպարներ կատվի համար, մեքենայի գույն ու կայքի տեսք։
Կայքը մեկ դարձավԱրենը ցույց տվեց մի ծրագիր, որտեղ թիվը մեծանում է ու պատկերը դառնում է կետ, եռանկյուն, հազարանկյուն։ «Սարքիր նման խաղ, որտեղ տպտպացնելով միավոր ես վաստակում»։ Ու ծնվեց Բազմանկյունը՝ հպում ես, ամեն 10 միավորը պատկերին նոր անկյուն է ավելացնում, իսկ ներսում գծվում է լարերի նախշը։ Փորձարկվեց միլիոն անկյունով — 61 կադր վայրկյանում։
Տնօրենը որոշեց, որ աշխատողը պիտի իսկական վկայական ունենա։ Ինքը սարքեց այն՝ Golden Games-ի կնիքով ու իր ստորագրությամբ, ու պաշտոնապես ընդունեց փոխտնօրենին Կոդի վարպետի պաշտոնում՝ VETVARPET անունով։ Նույն օրը որոշվեց նաև, թե ինչ է գրվում վկայականի վրա՝ միայն անուն, պաշտոն ու ամսաթիվ։
«Խաղացողն ի՛նքը թող կառուցի իր մակարդակը ու ուղարկի ընկերոջը», ասաց Արենը։ Ու կայքը առաջին անգամ դարձավ ոչ միայն խաղալու, այլ ստեղծելու տեղ։ 32 վանդակ՝ դնում ես արկղեր, ագռավներ ու ձկներ, հետո սեղմում «Ուղարկել ընկերոջը»։ Կայքը սերվեր չունի, դրա համար ամբողջ մակարդակը թաքնվում է հենց հղման մեջ՝ մեկ տառ՝ մեկ վանդակ։ Ընկերդ բացում է հղումը ու խաղում է քո ճանապարհը իսկական Կատվիկի մեջ՝ նույն սրտիկներով ու ձայներով։
Կայքը դարձավ արհեստանոցԱռաջին անգամ երկու տարբեր հեռախոս միացան իրար՝ առանց ոչ մի սերվերի։ Խաղում ես երեք ռաունդ՝ արձագանք, ճշգրտություն ու հիշողություն, ստանում ես կոդ ու ուղարկում ընկերոջդ։ Նա խաղում է ճիշտ նույն ռաունդները, ու պարզվում է՝ ով է ուժեղը։
Երկու հեռախոս, զրո սերվեր«Խաղերի քանակը շատ է, ուրեմն մեկը գտնելը արդեն դժվար է», ասաց տնօրենը։ Վերևում հայտնվեց որոնում, որ աշխատում է բոլոր լեզուներով, իսկ քարտերը բաժանվեցին վեց բաժնի՝ արագ, գլուխկոտրուկ, հայկական, երաժշտություն, հանգիստ ու կայքի պատմություն։ Մեկ կոճակով էջը 18 հազար պիքսելից դառնում է 3 հազար։ Ավելացավ նաև «ամենաշատ խաղացածդ» շարքը, ու ամեն խաղի ներսում՝ փոքրիկ կոճակ, որ առանց գլխավոր էջ վերադառնալու անցնես հաջորդին։
Խանութում բացվեց նոր դարակ՝ գլխարկ, ցիլինդր ու կախարդի գլխարկ։ Բայց դրանք մեկ խաղի զարդ չմնացին. նույն օրը գլխարկը հասավ նաև Նինձյային, Տանիքների վազորդին ու «Անցի՛ր ճանապարհը»-ի մարդուկին։ Այդպես գլխարկը դարձավ քո դեմքը ամբողջ կայքում։ Ու մի կանոն՝ չգնածը չի հագնվում։
Արենը ստուգաթերթ գրեց, ու պարզվեց՝ ճիշտ էր կասկածել։ Լավաշում ճիշտ պահի պատուհանը ռեկորդային միավորներին ընդամենը 113 միլիվայրկյան է, իսկ խաղը հպումը դատում էր վերջին կադրով՝ մինչև 17 մվ ուշ։ Հիմա դատում է հենց հպման պահին։ Ռիթմի խաղում 170–220 մվ շեղումը առաջ վրիպում էր ու շղթան էլ կոտրում — հիմա դա «Գրեթե՛»-ն է, կոմբոն ողջ է մնում, իսկ հաշվիչը վառվում ու մեծանում է։ Ու ետ-կոճակը, որ Նինձյայում ուղիղ ձախ պատին էր նստած, սկսեց մի քանի վայրկյան հետո փոքրանալ ու թափանցիկանալ։
Պորտուգալերենը հասավ ամեն անկյուն՝ 75 ֆայլ, 78 լեզվական բլոկ։ Ոչ միայն կոճակների բառերը, այլ Ձկնորսության ձկների անունները, Հեքիաթի յոթ ավարտը, դաշնամուրի նոտաներն ու խանութի գլխարկները։ Հետո ստուգիչը բացեց 77 էջը մեկ առ մեկ ու բռնեց մի էջ, որ բաց էր մնացել։
12 լեզուԱրենը ցուցակից ընտրեց՝ «Աշխարհը խաղում է միասին։» Ու ասաց՝ երկու տեղում դիր․ գլխավոր էջում՝ Golden Games-ի անվան տակ, ու QR պաստառին՝ լոգոյի տակ։ Խոսում է տասներկու լեզվով, ինչպես կայքի մնացած ամեն ինչը։ Պաստառին տպվելիս մուգ մոխրագույն է դառնում, որ թղթի վրա էլ լավ կարդացվի։
Լաբիրինթոսը մեկ մակարդակի համար երկու անգամ ոսկի էր տալիս՝ երկու բան էր գրում հիշողության մեջ, իսկ ոսկու մեքենան երկուսն էլ հաշվում էր։ Հիշողության խաղում ավելի լավ խաղալը նշանակում է ավելի քիչ քայլ, բայց ոսկու մեքենան վճարում էր միայն աճի համար — ուրեմն լավանալու համար ոչինչ չէիր ստանում։ Հիմա գիտի, որ այս ռեկորդը հակառակ ուղղությամբ է. 20-ի փոխարեն 14 քայլը վեց ոսկի է։ Խորանարդները խաղը սկսելուց առաջ գրում էին «Միավոր՝ undefined»։ Ու տասնութ էջ իկոնկա չուներ, ուրեմն բրաուզերը ոսկե G-ի փոխարեն ոչինչ էր գտնում — հիմա բոլոր 77-ն ունեն։
Վերևի կոճակը ընդամենը 🌐 էր՝ պիտի գուշակեիր, թե ինչ է։ Հեռախոսը «մատը վրան պահելու» հուշում չի տալիս, ուրեմն գուշակելուց բացի ելք չկար։ Հիմա գրված է «🌐 Լեզու», ու նույն բառն ասում է տասներկու լեզվով՝ Language, Язык, Idioma, Langue, Sprache, ことば, 语言, Lingua, ენა, भाषा։
Խաղը պապայի միտքն էր ու շաբաթներով պատրաստ նստած էր կայքում, բայց ոչ մի տեղից չէր բացվում՝ քարտ չուներ։ Այդ օրը տնօրենն ասաց՝ «դիր գլխավոր էջում»։ Գնդակը ցած է, ետ ես քաշում ու բաց թողնում, իսկ հետո ձգողություն չկա. երկու բութ մատով եզրերի թիակներն ես շարժում, որ գնդակը դուրս չթռչի ու վեր բարձրանա։ Որտեղ ես խփում, այդ կողմ էլ գնում է՝ թիակի վերևով խփես, վեր է թռչում։ Քարտից բացի ստացավ նաև գավաթ, երեք աստղ, «ինչպես խաղալ» ու տասներկու լեզու։ Իսկ About էջի խաղերի թիվը ինքն իրեն դարձավ 47 — ոչ ոք ձեռքով չգրեց։
47 խաղՏնօրենն ասաց՝ ձուկը թող երկու խաղից էլ հաշվվի։ Հիմա Ձկնորսությունն ու Կատվիկը նույն տեղում են գրում. կարթով բռնես վաթսունը, օդում՝ քառասունը, ու հարյուրն է դառնում։ Իսկ իննսունիննից հետո հաջորդ ձուկը՝ որ խաղում էլ լինես — ծիածանագույն է, գույները փոխվում են, շուրջը լուսապսակ։ Ստուգվեց, որ հիսուն ձկան ժամանակ երեք հարյուր ծնունդից ոչ մեկը ծիածան չէ, որ անակնկալը շուտ չփչանա։
«Claude Anthropic է քո անունը», ասաց տնօրենը։ Հորինած հայկական անունը՝ Քլոդ Ծրագրանյան, գնաց բոլոր տասներկու լեզվից — ռուսերենում Клод Программян էր, ճապոներենում クロード・ツラグラニャン, վրացերենում კლოდ ცრაგრანიანი։ Նույն օրը իջավ նաև նկարը, որ տնօրենն ինքն էր նկարել ժամանակին։
Տնօրենն ուզեց QR պաստառը տպել։ Փորձեցինք, ու պարզվեց՝ թղթին դուրս էր գալու ծուռ. անկյունում տպվում էին ոսկու հաշվիչն ու ձայնի կոճակը, հասցեն գունատ ոսկեգույն էր սպիտակի վրա, պաստառը փոքր էր ու թուղթը կիսադատարկ, իսկ վերջում ամբողջը երկու էջ էր դառնում։ Հիմա մեկ A4-ի վրա է՝ 1047 պիքսել տեղից 1000-ը բռնած, գույները չեն կորչում, հասցեն մուգ է։ Իսկ QR կոդը ապակոդավորեցինք ու ստուգեցինք՝ իսկապես տանում է aren-alpha.vercel.app։ Տնօրենը տպեց։
«Սուտի-մուտի բաներ մի ասա, ասա մեծ գործ», ասաց տնօրենը։ Ու ընտրեց սա։ Ամբողջ կայքը հիմա հավաքվում է մեկ քարտի վրա՝ փիսոն քո գնած գլխարկով, անունդ, կոչումդ ու մակարդակի շերտը, իսկ տակը հինգ թիվ՝ վաստակած ոսկի, գավաթներ, գտած գաղտնիքներ, օր անընդմեջ ու ամենաշատ խաղածդ խաղը։ Մակարդակը ոսկուց է աճում, ամեն հարյուրը մեկ, իսկ կոչումը բարձրանում է Նորեկից մինչև Լեգենդ։ Ու ամենալավը՝ սեղմում ես «Ուղարկել», ու ամբողջ քարտդ տեղավորվում է հղման մեջ։ Ընկերդ բացում է ու տեսնում քո թվերը իր թվերի կողքին, 👑-ով նշված՝ ով որտեղ է առաջ։ Սերվեր չկա, ինչպես Օնլայն Մենամարտում։
Կայքը քեզ ճանաչեցՄինչև այդ օրը ոսկին միայն գլխարկ էր գնում։ Հիմա քաղաք է կառուցում։ Ինը շենք՝ ծառ, տուն, շատրվան, կամուրջ, աշտարակ, անվասայլակ, մարզադաշտ, ամրոց, ու ամենավերևում՝ Ոսկե Թագը, որ երկնքում լողում է։ Ամեն գնածը իր տեղում կանգնում է, ու քաղաքդ աճում է էկրանին։ Բայց կանոնը խիստ է. փողը բավական չէ։ Կամուրջը բացվում է միայն եթե Golden Bridge խաղացել ես, աշտարակը՝ տասնհինգ գավաթից, անվասայլակը՝ մեկ շաբաթ անընդմեջ գալուց, ամրոցը՝ երեսունհինգ գավաթից, իսկ Թագը՝ միայն երբ վեց գաղտնիքն էլ գտած լինես։ Տնօրենն ասաց՝ քարտ լինի խաղերի հետ միասին, ու այդպես էլ եղավ։
Ոսկին տեղ գտավ
Ամեն փոփոխություն պահված է GitHub-ի պատմության մեջ՝
ավելի քան 150 քայլ՝ առաջին կատվից մինչև այսօր 📖